இயேசு உமதைந்துகாயம்
நோவும் சாவும் எனக்கு
எந்தப் போரிலும் சகாயம்
ஆறுதலுமாவது;
உம்முடைய வாதையின்
நினைவு என் மனதின்
இச்சை மாளுவதற்காக
என்னிலே தரிப்பதாக.
Verse 2
லோகம் தன் சந்தோஷமான
நரக வழியிலே
என்னைக் கூட்டிக்கொள்வதான
மோசத்தில் நான் இயேசுவே
உமது வியாகுல
பாரத்தைத் தியானிக்க
என் இதயத்தை அசையும்
அப்போ மோசங்கள் கலையும்.
Verse 3
எந்தச் சமயத்திலேயும்
உம்முடைய காயங்கள்
எனக்கநுகூலம் செய்யும்
என்பதே என் ஆறுதல்;
ஏனெனில் நீர் எனக்கு
பதிலாய் மரித்தது
என்னை எந்த அவதிக்கும்
நீங்கலாக்கி விடுவிக்கும்.
Verse 4
நீர் மரித்ததால் ஓர்க்காலும்
சாவை ருசிபாரேனே;
இதை முழு மனதாலும்
நான் நம்பட்டும் இயேசுவே;
உமது அவஸ்தையும்
சாவின் வேதனைகளும்
நான் பிழைக்கிறதற்காக
எனக்குப் பலிப்பதாக.
Verse 5
இயேசு உமதைந்துகாயம்
நோவும் சாவும் எனக்கு
எந்தப் போரிலும் சகாயம்
ஆறுதலுமாவது;
முடிவில் விசேஷமாய்
என்னை மீட்ட மீட்பராய்
என்னை ஆதரித்தன்பாக
அங்கே சேர்த்துக்கொள்வீராக.
Verse 1
Yesu umadhaindhukaayam
Novum saavum enakku
Endha porilum sagaayam
Aarudhalumaavadhu;
Umadaiya vaadhaiyin
Ninaivu en manadhin
Ichai maaluvadarkaaga
Ennile dharippadhaaga.
Verse 2
Logam than sandhoshamaana
Naraga vazhiyile
Ennai koottikolvadhaana
Mosaththil naan Yesuve
Umadhu viyaakula
Baaraththai dhiyaanikka
En idhayaththai asaiyum
Appo mosangal kalaiyum.
Verse 3
Endha samayaththileyum
Umadaiya kaayangal
Enak kanugoolam seiyyum
Enbadhe en aarudhal;
Yenenil neer enakku
Badhilaai mariththadhu
Ennai endha avadhikkum
Neengalaakki viduvikkum.